شش ماه پیش، تحویل غذا درب خانه در صورت تقاضا خیلی دور از جریان اصلی بود، بیشتر چیزی تجملاتی برای کسانی که دوست دارند برای راحتی خودشان هزینه بیشتری پرداخت کنند بود.

بحران Covid-19 تقریباً یک شبه آن را تغییر داد. اکنون همه چیز سفارش داده می شوند، از لوازم خانگی گرفته تا بستنی های مورد علاقه شما.

خدمات تحویل موجود مانند DoorDash و Instacart عملیات خود را افزایش داده و اپ های جدیدی نیز ظاهر شده اند.

به عنوان مثال  بستر پرداخت Toast، اعلام به آمادگی برای دلیوری کرد. اما مشکلات و دردهای زیادی نیز پدید آمد: شرکت های تحویل مواد غذایی با حاشیه های زیادی دست و پنجه نرم کرده اند و حتی غول بازار آمازون مجبور شده است تا پاداش فروش سالانه خود را به تاخیر بی اندازد.

این طغیان و بحرانی که برای برخی از شرکت ها به ارمغان آورده است، چالش شغلی جدیدی را نیز با خود به همراه داشت: بازارهای خدمات تحویل از محدودیت تقاضا به محدودیت عرضه تقریباً یک شبه تغییر پیدا کردند.

در اواسط ماه مارس، بیشتر این بازارها بر رشد سهم بازار متمرکز شده بودند. اما به ناگهان مشتریان رشد کردند، یک نظرسنجی در مورد تحویل غذا توسط Brick Meets Click / Mercatus بیش از سه برابر رشد مشتری نسبت به اوت 2019 نشان می دهد.

افزایش نتایج حاصل از سفارش ، باعث شده است تا پلتفرم ها در تلاش باشند تا ظرفیت خود را افزایش دهند.

یک لحظه غفلت، یک عمر پشیمانی

در حالی که برخی از چالش های رفع تقاضای جدید، مربوط به برنامه ریزی و تدارکات است، خطراتی برای شهرت برای شرکت هایی نیز وجود دارد که در این لحظه اشتباه می کنند.

به عنوان مثال اختلاف نظر درمورد هزینه های مربوط به شرکت هایی مانند UberEats و  Grubhub نشان دهنده این موضوع است.

با این حال، روشن است که دینامیک فعلی روش فکردی تأمین کنندگان درباره تجارت الکترونیک را تغییر می دهد و می توانند کلید آینده جدید خرده فروشی با محوریت بازار باشند.

اکنون زمان آن رسیده است که بازارها برای کمک به تأمین کنندگان خود در زیرساخت ها و رویه های تجاری سرمایه گذاری کنند که به آنها امکان رقابت در دنیایی را می دهد که داشتن فروش دلیوری ضروری است.

یکی از ما (Kominers) در مورد طراحی و عملکرد مشاغل بازار تحقیق می کند. دیگری (Macomber) مدیر آنالیز در Drizly، بزرگترین بازار عرضه الکل در جهان است.

هیچ کس نمی داند که بحران Covid-19 چه مدت ادامه خواهد داشت اما حداقل از جایی که ما در آن قرار داریم، مشخص است که خرده فروشی به زودی به حالت عادی بر نمی گردد و با توجه به آگاهی مصرف کننده و استفاده از گزینه های تحویل در تمام وقت، تقاضای تحویل حتی پس از پایان همه گیری کرونا ممکن است ادامه یابد.

تغییر به دلیوری

غذا

Drizly یک نمونه اصلی از بسترهای نرم افزاری است که توسط وارونگی بازار دگرگون شده است.

از مارس 2020، این شرکت با رشد صدها هزار خریدار جدید به سکو، شاهد رشد 500 درصدی بوده است.

در همین زمان، انبارهای موجودی کالا، فروشگاه های بسته و اختلالات زنجیره تأمین به دلیل Covid-19 وجود داشته است – همه در حالی که تیم خدمات مشتری با حجم سفارش دچار اختلال شده اند.

این با تجربه سایر سیستم عامل های تحویل متوسط ​​ و حتی آمازون  مشابه است. این پلتفرم ها مجبور شده اند تمرکز خود را یک شبه تغییر دهند و تخصص خود را در مورد محدودیت های عرضه جدید توسعه دهند.

برای Drizly، این به معنای تمرکز کمتر در دستیابی به مشتری و حفظ مشتری و سرمایه گذاری بیشتر روی تکنولوژی برای پشتیبانی از عملیات خرده فروشی است.

به عنوان مثال، قبل از بحران یک شکایت رایج در این پلتفرم این بود که رانندگان به اندازه کافی سفارش نمی گیرند.

اکنون، همین راننده ها از میزلن بیش از حد تقاضا کلافه هستند  و دریزلی مجبور است چگونگی ساخت راه حل های محصول را برای کمک به فروشگاه ها در تعادل بار تحویل خود بفهمد.

دلیل بخشی از مشکلات این هست که بسیاری از تأمین کنندگان زیرساخت های لازم را برای دلیوری در مقیاس بزرگ ندارند.

تا این بهار، تجارت الکترونیک هنوز یک بخش نسبتاً کوچک از بازار کلی الکل بود (2-4٪ ، بسته به اینکه از چه کسی می خواهید). در نتیجه پلتفرم هایی مانند Drizly جزء اصلی درآمد یا تأمین کنندگان تأمین کننده آن ها نبودند.

چیدمان فروشگاه برای ترافیک پا بهینه شده بود، که اغلب برای تحویل درب منزل مشکل ایجاد میشد.

اما اکنون، بهتر است که تأمین کنندگان برای حمایت از دلیوری مستقیم سرمایه گذاری کنند.

این اتفاق قبلاً به صورت ارگانیک انجام می‌شد: با محدود کردن خرده فروشی و یا حذف کامل آن، تأمین کنندگان در حال طراحی مجدد چیدمان فروشگاه ها و عملیات مربوط به دلیوری آنلاین بوده‌اند.

به طور گسترده تر، این بحران فرصتی را برای کسب و کارهای خانوادگی  از جمله فروشگاه های مشروبات الکلی فراهم کرده است تا فناوری خود را مدرن کنند و محور مدل های تجاری خود را به سمت «خرده فروشی اومنی چنل» بچرخانند، همزمان با افزایش قدرت نفوذ پلتفرم، یک حضور آنلاین خودمدیرانه و فروش حضوری سنتی.

نقش بزرگتر برای بازارها

مشاغل موجود در بازار از موقعیت مناسبی برای کمک به تأمین کنندگان خود برای مدیریت این انتقال برخوردارند.

امروزه، پیک ها معمولاً سفارشات را از همان قفسه های مشتریان داخل فروشگاه بسته بندی می کنند و از صندوق فروشگاه برای پرداخت استفاده میکنند.

اما هنگامی که تحویل به بخش قابل توجهی از فروش فروشگاه تبدیل شود، این سفارشات نباید از این طریق پردازش شوند. با استفاده از یادگیری متقاطع، بازارها می توانند به تامین کننده ها کمک کنند تا کارآمدتر عمل کنند.

آن ها می توانند بهترین شیوه های مدیریت کارمندان، چیدمان فروشگاه و فرایندهای تحویل را شناسایی و به اشتراک بگذارند.

آن ها می توانند راه حل‌های تکنولوژیکی برای کمک به مشاغل کوچک در بهینه سازی عملکرد خود در زمینه تحویل، به عنوان مثال موجودی مبتنی بر ابر و سیستم های مدرن نقطه فروش ارائه دهند.

پلتفرم‎های بازار به کل مارکت چشم‌انداز دارند، که آن ها را قادر می سازد تقاضا را پیش بینی کنند، مزیتی که آن ها باید به نفع تأمین کنندگان خود استفاده کنند.

شرکت های تحویل شخص ثالث با ایجاد ترکیبی بین سفارشات برنامه ریزی شده و براساس تقاضا و پیش بینی زمان برنامه ریزی راننده‌های اضافی بر اساس ساعت به ساعت، می توانند به بهبود بهره وری عملیاتی فروشگاه ها کمک کنند.

آن ها همچنین می توانند با کمک به فروشگاه‌ها برای رساندن موجودی انبار در سطح پیش بینی تقاضای آینده، بازده سرمایه را افزایش دهند.

در دراز مدت، بازارها می توانند از نمای کلی بازار خود برای کمک به خرده فروشان به نزدیک شدن به “دنیای ایده آل” با محصولات مناسب در قفسه ها استفاده کنند و تیم های راننده نیز نسبت به میزان سفارش خود مستقیماً کار کنند.

این پیشرفت‌ها به نفع هر دو طرف است اما نیاز به اشتراک گذاری و ارتباط از طریق پلتفرم‌ها دارد.

منافع مشترک

هنگامی که تأمین کنندگان در معاملات بازار بهینه تر عمل می‌کنند  تجربه مصرف کننده  نیز بهبود می یابد – غالباً به دلیل افزایش دسترسی و گزینه های قیمت.

دریزلی دریافت که داشتن فروشگاه‌های بیشتر برای انتخاب و موجودی بهتر از آن  نرخ تبدیل بسیار بالاتری را به دنبال دارد: مشتری با سه فروشگاه و 1000 کالای انتخابی از هر مشتری 67٪ بیشتر در هر خرید خرج می کند تا یک مشتری که فقط با یک فروشگاه با 300 کالا مواجه است.

به علاوه با تهیه کنندگان برای معاملات تحویل بهینه تر ، این سفارشات یکدست تر و با خطاهای کمتری پردازش می شوند، همه این موارد باعث بهبود تجربه مشتری می شود.

اگر پلتفرم‌ها بتوانند به تأمین کنندگان خود کمک کنند تا در این نوع پیشرفت ها سرمایه گذاری کنند، مشارکت مصرف کننده پس از بحران افرایش می‌یابد.

در حال حاضر ،گزاره ارزش کل مصرف کننده بازارهای دلیوری تغییر کرده است. قبل از Covid-19، تناسب بازار محصول ارائه خدمات بیشتر با راحتی، سرعت و قیمت تعیین می‌شد.

اکنون در عوض ایمنی، در دسترس بودن و وسعت انتخاب اولویت آنهاست. مشتریان در حال سفارشات بزرگتر هستند و در مورد زمان تحویل طولانی تر پذیرش بیشتری دارند.این بدان معناست که بسیاری از بازارها می توانند انگیزه های اقتصادی را به سمت عرضه برگردانند.

پلتفرم ها می‌توانند نرخ بهره خود را برای افزایش مشارکت تأمین کننده کاهش دهند، خصوصاً در بین زنجیرها و سایر شبکه های تأمین کننده تأسیس.

آن ها همچنین می توانند فعالیت‌های خود در مورد خدمات مشتری را برای اولویت بندی پاسخگویی به خرده فروشان و تخصیص منابع توسعه دهنده به منظور حل مشکلات عملیاتی تأمین کنندگان تغییر دهند.

از طرف مصرف کننده، افزایش مینیمم‌های سفارش غذا نیز معقول است:

یک فروشگاه مشروبات الکلی نمی تواند ت سفارش 18 دلاری را هنگامی که بسیاری از سفارشات 50 دلار + در صف دارد را توجیه کند.

برخی از هزینه ها باید به مصرف کنندگان واگذار شود، زیرا آنها اکنون طرف «طولانی»بازار هستند. به ویژه، ممکن است ایجاد هزینه‌های تحویل در هر سفارش، برای تشویق مصرف کنندگان به سفارشات تحویل بزرگ به جای موارد کوچکتر مکرر، باعث شود که یک خرده فروش بتواند سفارش اضافی را با ارزش‌تر کند.

این انتقال خصوصاً در فضای تحویل سریع غذا، که در آن تنش بین رستوران‌ها و شرکت‌های دلیوری در طول رکود و تعطیلی Covid-19 افزایش یافته است، ضروری است و هزینه های بالای عرضه نیز تحت نظارت دولت است.

کافه ها و رستوران ها در نهایت در مقیاس وسیع‌تر بازگشایی می شوند و مصرف کنندگان دوباره خرید حضوری را شروع خواهند کرد. اما شبکه های تأمین کننده که Drizly و سایر پلتفرم‌های بازار ایجاد می کنند، باقی خواهند ماند.

هنگامی که پلتفرم‌ها به عنوان شریک در تأمین کنندگان سرمایه گذاری می‌کنند، تأمین کنندگان قوی‌تر از بحران خارج می شوند. آنها برای معاملات آنلاین، گسترش دادن پیشنهادات بازار و بهبود تجربه مشتری در دراز مدت بهینه‌تر می شوند.

این یک برد سه جانبه است – برای تهیه کنندگان ، پلتفرم‌ها و مصرف کنندگان.

منبع: Harvard business review